125 jaar Nicola Transport

125 jaar Nicola Transport Foto: Flower Science

Nicola: Door ons 125-jarige jubileum heb ik de kans gehad om mij te verdiepen in de geschiedenis van Nicola. In de eerste 70 jaar van het bestaan van Nicola werd de basis gelegd. In de 50 jaar die volgde werd het bedrijf heel snel heel groot. Na de explosieve groei hebben we keuzes gemaakt en ook weer werk afgestoten. We hebben nu een bedrijf wat precies goed is. Zo werken wij het prettigst, we kennen al onze klanten bij naam en we houden het persoonlijk.

Geschreven door Flower Science

Als je in de spiegel kijkt, wat voor soort ondernemer zie je dan?

Piet: Ik ben een ondernemer en heb vooral oog voor handel. Ik ben graag onderweg. Ik reed vroeger veel en graag op de vrachtwagen. Je komt dan bij je klanten over de vloer, bouwt een band op en je ziet wat hen bezighoudt. Overal waar ik kwam zag ik kansen. Ik zeg altijd… een vliegende kraai vangt altijd wat! Ik houd van hard werken, maar werkplezier is ook belangrijk, er moet wel lol zijn. Ook kan ik ongeduldig zijn, het moet wel een beetje opschieten.

Rosalie: Ik heb wat meer geduld en ik houd van overzicht. Als nieuwe generatie focus ik mij graag op een goed werkend administratiesysteem, innovaties en applicaties. Ik kom al van jongs af aan op de zaak en ik ken het klappen van de zweep. Ik heb zelf een grootrijbewijs en kan -als het moet- dus inspringen op de wagens. Ik ervaar geen nadelen van het vrouw-zijn in deze (transport) mannenwereld. Vroeger was dit werk loodzwaar, maar het echte sjouwwerk is grotendeels voorbij. Met elektrische pompwagens heb je niet per se spierballen nodig.

Wat is je Corebusiness?

Rosalie: Wij zijn een transportbedrijf met zeven wagens. We zijn gespecialiseerd in het vervoer van bloembollen, bloemen en planten. Ook doen we keukenopslag en transport. Daarnaast zijn er nog de vele losse ‘klussen’, bijvoorbeeld in drukwerk of in opdracht van collega vervoerders.

Piet: Vroeger leefden we van het bollenvervoer. Als de bollenteelt een paar maanden stil lag, dan lag het werk bij ons ook stil. Mijn ouders deden dan een stapje terug en namen uitgebreid de tijd voor het onderhoud van de wagens en de boekhouding. In de jaren ’80 en ’90 maakte ons bedrijf een grote groei door, we deden er snijbloemen bij en we werden officieel vervoerder van de veilingen Westland en Flora. Daar kwam ook het transport van bloemen en planten naar 150 Albert Heijn filialen bij en zo speelden we ons in de kijker van nieuwe klanten. We hadden vijftien chauffeurs in vaste dienst, zij zaten dag en nacht op de weg. Het waren mooie, maar ook extreem drukke tijden. Toch hebben we besloten niet mee te gaan in de race naar groot, groter, grootst. Onze focus ligt op transport waarbij kwaliteit en persoonlijke aanpak hoog in het vaandel wordt gedragen. We gaan wel mee met de tijd, maar we hebben niet het streven om groter te groeien.

Van wie ben jij d’r een?

Piet: We bestaan dit jaar 125 jaar, dat hebben we deze maand gevierd met een groot feest. Ik ben de vierde generatie. Rosalie wordt de vijfde generatie Nicola. Ik ben er een van Fokke Nicola, mijn vader heeft van 1948 t/m 1994 -eerst met zijn broer Jan- het bedrijf van zijn vader en overgrootvader voortgezet. We hebben de familiegeschiedenis onlangs uitgebreid beschreven in ons jubileumboek. Alle uitdagingen van de generaties komen erin terug, het is een waardevol document geworden.

Rosalie: Vanaf nu koop ik elk jaar 20% van de zaak. Dat betekent dat ik over vijf jaar 100% van de aandelen heb en eigenaar ben. Mijn broer en zus hebben nooit echt interesse gehad om de zaak in te gaan. Ik heb het wel altijd al gewild. Tijdens mijn opleiding management, transport en logistiek in Hoofddorp, ben ik gaan werken voor onder andere Reklamediensten De Schakel en na mijn opleiding bij diverse andere werkgevers. Acht jaar geleden vroeg mijn vader of ik interesse had om het bedrijf op termijn over te nemen. Ik zei meteen ‘ja’ en ben vrij snel overgestapt om hier te gaan werken.

Waar ben je het meest trots op?

Piet: Ik ben er heel trots op dat Rosalie het bedrijf gaat overnemen. De zaak is bij haar in goede handen. Ze heeft een moderne aanpak, maar ook oog voor ander zaken.

Rosalie: Door ons 125-jarige jubileum heb ik de kans gehad om mij te verdiepen in de geschiedenis van Nicola. In de eerste 70 jaar van het bestaan van Nicola werd de basis gelegd. In de 50 jaar die volgde werd het bedrijf heel snel heel groot. Na de explosieve groei hebben we keuzes gemaakt en ook weer werk afgestoten. We hebben nu een bedrijf wat precies goed is. Zo werken wij het prettigst, we kennen al onze klanten bij naam en we houden het persoonlijk.

Van welke gebeurtenis heb je veel geleerd?

Piet: In de jaren negentig was ik dag en nacht aan het werk. Op een gegeven moment was het niet leuk meer. Ik had minder vaak contact met mijn klanten en ook privé was er weinig tijd. Daar kwam bij dat ik vrijwel alles zelf deed. Zelfs ’s nachts bleef de telefoon rinkelen. Dat werd teveel. Ik weet nu dat ik veel meer moet delegeren en meer moet overlaten aan het personeel.

Rosalie: Ik leer veel van Piet. Van hem leer ik doorzetten en dat ‘klaar’ pas echt klaar is als alles af is. De sfeer in ons bedrijf is goed. Er werken hier acht fulltimers die allemaal dezelfde mentaliteit hebben. We doen het met z’n allen.

Waar gaat je hart snel van kloppen?

Rosalie: Ik houd van het onvoorspelbare van dit werk. Als ik ’s ochtends naar kantoor kom dan lijkt het aanvankelijk een rustige dag te worden. Maar één telefoontje kan de boel op z’n kop zetten. Dat vind ik heerlijk. De uitdaging om alles weer te bolwerken. Hoe plan ik alles in en hoe organiseer ik alles zo goed mogelijk? Ik ervaar hier eigenlijk nooit echte stress. Dit soort dagen geven mij voldoening. Mijn baan is nooit saai.

Piet: Mijn passie ligt bij oude auto’s, mooie oldtimers. Van jongs af aan is het mijn passie, met name Studebaker Packard klassiekers. Ik bezit een aantal oldtimers en ik ben actief betrokken bij autoclubs. Mijn auto’s rijden bijvoorbeeld ook mee in de Bloemencorso’s en de Mooiste File van Nederland.

Ben je een duurzame of bewust ondernemer

Piet: Maatschappelijk verantwoord ondernemen hoort bij ons. We hebben altijd oog voor de omgeving gehad. Zo zijn we sponsor van diverse lokale activiteiten. Maar ook hebben we belangrijke keurmerken behaald die garant staan voor een duurzame bedrijfsvoering.

Rosalie: Duurzaam is meestal ook efficiënt. Ons administratiesysteem is bijvoorbeeld voortgekomen uit irritatie. Onze chauffeurs liepen te hannesen met vrachtbrieven die gekreukeld achter in broekzakken vervoerd werden. Inmiddels hebben alle chauffeurs een app op hun telefoon waarmee ons systeem perfect gedigitaliseerd is. Zij maken bij de klant een scan van de vrachtbrief en deze scans zitten direct in ons administratiesysteem. Ook kunnen we via deze app exact zien wie waar is en welke routes gereden worden. Zo maken we slimmere keuzes en is er minder kans op fouten. Het is bovendien ook overzichtelijker voor onze klanten. Ook niet onbelangrijk: het scheelt bergen post en papier!

Wat moet anders in de bloembollensector de komende jaren?

Rosalie: Veel bollenkwekers zijn te weinig op de hoogte van de voordelen die digitalisering biedt. Er wordt vaak gewerkt volgens ouderwetse methoden. Soms kan met weinig inspanning een systeem prima gedigitaliseerd worden, het maakt je bedrijfsvoering een stuk sneller, slimmer en leuker.

Waar zie jij jezelf/ je bedrijf over 5 jaar?

Rosalie: Over vijf jaar is het bedrijf van mij. De transportwereld verandert momenteel snel. Ik wil met het bedrijf meegaan in deze ontwikkelingen en toch de persoonlijke sfeer van Nicola behouden.

Piet: Ik zal dan nog wel veel op de zaak komen. Ik ben niet in een keer weg. Maar ik hoop dan ook meer tijd te krijgen voor mijn hobby: rijden en reizen in mijn oldtimers.

Er lopen veel mensen rond in de bloemensector. Met welke persoon wil jij wel een dagje ruilen? In wiens schoenen wil jij wel een dagje lopen?

Rosalie: Ik zou wel een dagje willen meelopen met de logistiek manager van Flora Holland. Het lijkt me interessant om dat eens van dichtbij te zien.

Piet: Over een jaar of drie of vier gaan we rekeningrijden. Iets waar wij als vervoersbedrijf zeker mee te maken gaan krijgen. Het moet een miljard euro per jaar gaan opleveren. De transportsector gaat deze pot geld zelf beheren. Het geld moet bijvoorbeeld ten goede komen aan betere wegen. Ik volg dit proces al een tijd je met veel aandacht en ik zou mij er wel een dagje tegenaan willen ‘bemoeien’.

 


Reacties